 |
 |
|
 De hele aanzet van onze vzw is het levensverhaal van Ruan Hauchecorne.
Als kleine Cambodjaan van ongeveer 12 jaar werd hij samen met vele andere kinderen van zijn ouders weggenomen door de Rode Khmer, gewelddadige gevechtstroepen van de toenmalige dictator Pol Pot. De kinderen werden op vrachtwagens geduwd en naar verdere streken gebracht. Zo werd Ruan van Zuid Cambodja naar Noord Cambodja gebracht. Ze kregen een legeropleiding en moesten daarnaast ook nog in rijstvelden of industriële fabrieken werken. Ze kregen weinig eten en veel stokslagen. Ruan heeft gruwelijke dingen gezien, beelden die hij nooit meer zal vergeten.
Toen het einde van de Rode Khmer nabij was en de chaos groot, is
Ruan kunnen vluchten. Tijdens zijn vlucht, volgde hij mensen en
kon hij een tijd bij hen blijven maar zijn laatste maanden in de
jungle was hij helemaal alleen. Hij at alles wat bewoog en eetbaar
kon zijn, tot insecten en bladeren toe,...
Een Thaise man vond hem totaal uitgeput en bewusteloos aan de grens van Thailand. Zwaar ondervoed en ziek werd Ruan naar het Bangkok General Hospital gebracht. In dat ziekenhuis ontmoette hij Hea, Ngeth en andere Cambodjaanse leeftijdgenoten die dan later samen met hem in België zijn aangekomen.
Ruan werd geadopteerd door de familie Hauchecorne uit Ruisbroek en heeft daar samen met 6 nieuwe broers en zussen een fantastische jeugd doorgebracht. Ruan heeft altijd gevreesd dat zijn familie dood was, maar was te angstig om terug te gaan naar zijn land. De oorlog was wel voorbij maar de daders lopen zelfs nu nog steeds vrij rond. In bepaalde gebieden liggen er nog veel mijnen die nog elk jaar slachtoffers eisen van kinderen die in de velden spelen.
Via internet deed Katie, vriendin van Ruan een oproep in een Cambodjaanse krant "Phnom Penh Post". Ze kregen al snel reactie van een Hollandse NGO-werker Edwin De Korte. Hij werkte toen aan een landbouwproject in het dorp van Ruan. (Boeng Nimol)
Na 25 jaar vond Ruan zijn familie terug in Cambodja. Hij vond er zijn moeder, 2 zussen, 2 broers en een hoop neefjes en nichtjes terug. Zijn vader is helaas aan suikerziekte gestorven, 2 jongere broertjes zijn gestorven van ondervoeding tijdens de oorlog en 2 oudere broers zijn nog steeds vermist.
In februari 2003 vertrok Ruan voor 1 jaar naar Cambodja om er zijn
familie terug beter te leren kennen, zijn taal terug opnieuw te
leren en hen te helpen waar hij kon. Resultaat: een nieuw huis voor
zijn moeder en 7 waterputten voor zijn dorp "Boeng Nimol".
  |
|
